Wednesday , November 14 2018
Home / Poems / விடைபெறுகிறோம் வீடுகளே..

விடைபெறுகிறோம் வீடுகளே..

2009 என்னை திரும்பவும்
அழைக்கிறது….
மீண்டும் அதற்குள் சென்றால்
மீளுவேனோ தெரியாது…
ஒரு நிமிடம்…போய் வருகிறேன்..

நிழல்கள் மட்டுமே துணையாக
நீண்ட ஒரு பயணம் போனோம்..
பணத்தை மறந்து..
பிணத்தைக் கடந்து…
சினத்தை அடக்கிச்
சிலுவைகள் சுமந்தோம்…..

இனிமேலும் இங்கிருப்பின்..
இறப்பது உறுதி என்று
இதயத்துடிப்பு மேளமடிக்க….
அதன் பின்பு தான்
அடுத்த பயணம் தொடங்கும்…

எட்டு அடி தொட்டு வச்சு
எட்டித் திரும்பிப் பார்க்கையிலே
இருந்த வீடு..
எரிந்து கொண்டிருக்கும்….

சோற்றுப் பானைக்கும்
பருப்புக் கறிக்கும்…
கிட்டத்துச் சொந்தக்காரர் ஈழத்தமிழரே…..

உருத் தெரியா தெருக்களில்…
கருத்தரித்த தாய் கூட..
நெருப்பை நெஞ்சில்க் கட்டி
நீண்ட வழி(லி) கடந்தாளே…

பற்றைக்குள் பாய் விரித்து..
இரவுகளை முடித்திருந்தோம்..
இல்லை…
இரவுகளை முழித்திருந்தோம்…
புழு அசைந்தாலும்..
புலன் நடுங்கும் புற்களானோம்..

தெருவோடு தெருவாக…
தெரு நாய்களுக்கும்…
பெரு மரங்களுக்கும்..
நண்பர்களானோம்…..

வீதிகளை தொலைத்து
நாதியற்றுக் கிடந்தோம்…
விதியால் மழையும் வெள்ளமும்
சதி செய்ய………..
சகதிகளோடு சாக்கடையானோம்……

நாயின் ஊளை கேட்டு
இயமன் வருகை அறிந்தோம்..
இரவுகளில்..
நான்காம் வீட்டீல் குண்டு விழ
நாடோடித் தொழில் தொடர்ந்தோம்..

உதிரம் இறைத்து
உடல் இளைத்து
ஓடி ஓடிப் பாதைகள் முடிய
நந்திக்கடலும் முல்லைக்கடலும்
வழி மறித்தன…..

கண்ணீரில் மிதந்து திரிந்த
தமிழனுக்கு ஏனோ..
தண்ணீரில் நடக்கும் ஆற்றல்
இல்லை….
வழியின்றி வலிகளுடன்
மொழியறியாதவன் கால்களுள்
கட்டுப்பட்டோம்…

ஆனால் தமிழன்…
மயிர் நீத்தும் உயிர் வாழும்
“கவரிமான்..”..
அதற்கு ஒரு காரணம் உண்டு…

போய் வருகிறேன் 2009…
நீ தந்த வலிகளுக்கு நன்றி..

 << சூ.ஜெயகிருஷ்ணா >>

Check Also

இருளில் தவறிய எழுத்துப் பிழைகள்

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com